အလိုအလျောက် ဝိုင်ယာ ခေါက်စက်ကို အလိုအလျောက် ထည့်သွင်းရေး စက်ပစ္စည်းများနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုနိုင်ပါသလား။

အလိုအလျောက် ဝိုင်ယာ ခေါက်စက်ကို အလိုအလျောက် ထည့်သွင်းရေး စက်ပစ္စည်းများနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုနိုင်ပါသလား။

ဒုန်ကွမ်မှ ဟာ့ဒ်ဝဲအစိတ်အပိုင်းများ ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံသည် လစဉ် ၆၀,၀၀၀ ခု ဝိုင်ယာ ရှဲလ် ဘရက်ကက်များကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။ ထိုစက်ရုံတွင် စက်သုံးလုံး ရှိပြီး တစ်ခုလျှင် လုပ်သမားတစ်ဦး လက်ဖြင့် ဖောင်းပေါ်မှ ၄၀ ကီလိုဂရမ် ဝိုင်ယာ ကွေးများကို ၂၅–၃၅ မိနစ်ကြာတွင် တစ်ကြိမ်စီ လေးချိန်မှုန်းဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ လှည့်လုပ်ငန်း ဝါယာထုပ်စက် ထိုစက်ရုံတွင် ကွေးချိုးစက်လုပ်သမား သုံးဦးနှင့် ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရေး လုပ်သမား နှစ်ဦး အလုပ်လုပ်ပါသည်။ စက်ရုံသည် မော်တော်မောင်း ဒီကောင်လာများနှင့် စုစည်းမှု ဘပ်ဖာများကို စက်တစ်လုံးစီတွင် တပ်ဆင်ပြီး ကွေးများကို ကွန်ဗေယာဖြင့် အလုပ်လုပ်သည့်အခါ ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရေး လုပ်သမားများကို နှစ်ဦးမှ သုံးဦးသို့ လျော့ချလိုက်ပါသည်။ ထို့အပေါ်တွင် ကွေးချိုးစက်လုပ်သမား တစ်ဦးသည် စက်သုံးလုံးကို တစ်ဦးတည်း စီမံနုံးသည့်အစား တစ်စက်လျှင် တစ်ဦးစီ စီမံရေး စနစ်မှ ပြောင်းလဲလိုက်ပါသည်။ လှည့်လုပ်ငန်း ဝါယာထုပ်စက် စက်ပေါင်းစည်းထားသည့် စက်လိုင်းသည် ဒီကောင်လာမှ ဖောင်းမှုန်းထားသည့် ဝိုင်ယာကို ကွေးချိုးစက်သို့ ပေးပို့ပြီး ကွေးချိုးစက်မှ အဆုံးသတ်သည့် ဘရက်ကက်များကို ကွန်ဗေယာဖြင့် စုဆောင်းသည့် ဘူးထဲသို့ ပို့ဆောင်ပါသည်။ ထိုစက်လိုင်းသည် စက်သုံးလုံးဖြင့် တစ်မိနစ်လျှင် ၉၀ ခု ထုတ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ လုပ်သမား တစ်ဦးသာ လုပ်ကိုင်ရေး လုပ်ငန်းကို စီမံနုံးပါသည်။ လစဉ် ထုတ်လုပ်မှုသည် ၆၀,၀၀၀ ခုမှ ၉၄,၀၀၀ ခုသို့ တိုးတက်လာပါသည်။ ထိုသို့သော တိုးတက်မှုသည် စက်သုံးလုံးဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ လုပ်သမားအင်အားသည် တတိယပိုင်းသာ လုပ်ကိုင်ပါသည်။

တစ်ခု လှည့်လုပ်ငန်း ဝါယာထုပ်စက် အလိုအလျောက် ဖေးဒင်းပစ္စည်းများနှင့် ကိုက်ညီနိုင်ပြီး၊ ဒီကွီလာ၊ စထရိုင်တ်နာ၊ ဘန်ဒာနှင့် အနောက်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်ပေးသည့် ကွန်ဗေယာတို့သည် စနစ်တကျ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်သည့် အပေါင်းအစုအဖွဲ့အဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းသည် စက်တစ်လုံးလျှင် လျှင် ၁၅၀၀၀ ခုထက်ပိုမိုသည့် ထုတ်လုပ်မှုပမာဏအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။

ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဖေးဒင်းစနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းများ

ပထမဆုံးအစိတ်အပိုင်းမှာ မော်တာမှုန်းသည့် ကြိုးထုပ်ဖွင့်စက်ဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော ကြိုးထုပ်ထောက်ကုန်သည် ကြိုးကို ချိတ်ဆက်ပေးသည့် စက်ကြိတ်များမှတဆင့် ဆွဲခေါ်သည့်အခါ ကြိုးထုပ်ကို လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပေးနိုင်သည်။ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော ကြိုးထုပ်ဖွင့်ခြင်း၏ ပြဿနာမှာ ဖိအားမမှန်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကြိုးထုပ်၏ အဝိုင်းအား လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ လှည့်ပေးသည့် အားကို ထိန်းညှိရန် ခက်ခဲလာပြီး ကြိုးကွေးစက်သည် ရပ်နေသည့်အခါ ကြိုးများ အလွန်အကျူးထွက်ကုန်ခြင်း (ကြိုးများ ရှုပ်ထွက်ခြင်း) ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့အပါအဝါ ကြိုးအလွှာများ အေးမော့သွားသည့်အခါ ကြိုးကို ဆွဲသွင်းရန် ခက်ခဲလာနိုင်သည်။ မော်တာမှုန်းသည့် ကြိုးထုပ်ဖွင့်စက် (ပုံမှန်အားဖြင့် ၀.၇၅–၂.၂ kW AC နှင့် VFD ပါရှိသည်) သည် ကြိုးထုပ်၏ အဝိုင်းအား မည်မျှပဲ ကွဲပြားနေစေကာမျှ ကြိုးပေါ်တွင် ဖိအားကို တည်ငြိမ်စေရန် အစီအစဉ်ဖွဲ့ထားသော ပြန်လည်တွန်းအားကို အသုံးပြုသည်။ ကြိုးထုပ်ဖွင့်စက်တွင် ဒန်ဆာအမ် (dancer arm) ပါရှိပြီး ၎င်းသည် နှစ်သက်စေသော အောက်ချိန်ခေါင်းပါ အောက်ချိန်ခေါင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ နေရာကို ခြေရှားသည့် စက်ကို VFD သို့ အချက်ပေးကာ ကြိုးထုပ်၏ လှည့်နှုန်းကို မြန်သည်/နှေးသည်ဟု ညှိပေးသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကြိုးအား တည်ငြိမ်စေရန် ကြိုးအား အောက်ချိန်ခေါင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ဒုတိယအစိတ်အပိုင်းမှာ ဝိုင်ယာကိုဖောင်းချောင်းပေးသည့် ယူနစ်ဖြစ်သည်။ ကွိုင်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် ဝိုင်ယာသည် ကွိုင်အတွင်းရှိ ကောက်ညှင်းမှုအမှတ်အသား (ကွိုင်ဆက်) ကို ထိန်းသောင်းထားပြီး ဘင်းဒ်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မီ ထိုကောက်ညှင်းမှုကို ဖယ်ရှားရန်လိုအပ်သည်။ ဖောင်းချောင်းပေးသည့် စနစ်တွင် ဝိုင်ယာကို လှည့်ပတ်စီးသည့် လိုင်းနှစ်ခုပါရှိပြီး တစ်ခုစီတွင် ရှုပ်ထွေးသည့် ရိုလာများ ၅-၇ လုံး ပါရှိသည်။ ဝိုင်ယာသည် ထိုရိုလာများကြားတွင် လှည့်ပတ်စီးသည့် လမ်းကြောင်းဖြင့် ဖောင်းချောင်းပေးခံရပြီး ရိုလာများက အစီအစဥ်အတိုင်း ကောက်ညှင်းမှုကို ဖောင်းချောင်းပေးသည့် အားကို လျော့နည်းစေကာ ဝိုင်ယာသည် အဓိကအားဖောင်းချောင်းပေးခံပြီး မီတာ ၁ လုံးလျှင် ကောက်ညှင်းမှု ၀.၅ မီလီမီတာအောက်သို့ ကျသည်။ ရိုလာများကို HRC ၅၈-၆၂ အထိ မာကြောအောင် ပြုလုပ်ထားပြီး အသုံးပျက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ဝိုင်ယာအထူအလိုက် ရိုလာအကားကို ညှိနိုင်သည်။

တတိယအစိတ်အပိုင်းမှာ ဖော်နေးမှုပစ္စည်းများနှင့် အသုံးပြုမှုပစ္စည်းများအကြား အချက်အလက်ဆက်သွယ်မှုဖြစ်သည်။ လှည့်လုပ်ငန်း ဝါယာထုပ်စက် အလွယ်ကူဆုံး ပေါင်းစပ်မှုသည် ချိတ်ဆက်ထားသော I/O စိတ်ခေါ်မှုများ (၂၄V DC) ကို အသုံးပြုသည်။ ဝိုင်ယာကို လက်ခံရန် အသင်းရှိပါက ဘင်ဒါသည် "ဖီဒ် တောင်းဆိုမှု" စိတ်ခေါ်မှုကို ပေးပေးပြီး ဘင်ဒါ၏ ဖီဒ် ဝင်ပေါက်တွင် ရှိသော "ဝိုင်ယာ ရှိသည်" စိတ်ခေါ်မှုသည် ဝိုင်ယာရောက်ရှိမှုကို အတည်ပြုပေးသည်။ ပိုမို အဆင့်မြင့်သော နည်းလမ်းများတွင် စက်မှုဆက်သွယ်ရေး ပရိုတိုကောလ်များ အသုံးပြုသည်။ Modbus RTU ကို RS-485 ပေါ်တွင် သို့မဟုတ် Profinet ကို Ethernet ပေါ်တွင် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး ဘင်ဒါ၏ PLC နှင့် ဒီကွဲလားရှိသော VFD တွင် ဒေတာ ပက်ကေ့ခ်များကို လဲလှယ်ခြင်းဖြင့် ဝိုင်ယာ စားသုံးမှုနှုန်း၊ ကွဲလားမှု ကျန်ရှိမှုနှင့် ဘင်ဒါ စက်လုပ်ဆောင်မှု အရေအတွက်ကို အချိန်နှင့်တစ်ပါတ် စောင်းမှုဖြင့် စောင်းမှုပေးနိုင်သည်။ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်သည် ကုန်သိုလှောင်ရုံသို့ ကွဲလားမှု အစားထိုးရန် အချက်ပေးပြီး OPC-UA သို့မဟုတ် MQTT မှတစ်ဆင့် ERP စနစ်များသို့ ထုတ်လုပ်မှု ဒေတာများကို မှတ်တမ်းတွင် မှတ်သားပေးနိုင်သည်။

စတုတ္ထ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော အလိုအလျောက် အထုပ်ဖွင့်ခြင်းသည် ကုန်စည်သယ်စက် သို့မဟုတ် လေပိုက်စနစ်ကို အသုံးပြုသည်။ ၁၀၀ ဂရမ်အောက် အလေးချိန်ရှိသော အသေးစား အစိတ်အပိုင်းများအတွက် ကတ်ထားသော လေဖောင်းမှုသည် ကတ်ထားသော စက်လုပ်ဆောင်မှုနှင့် တိက်တိက်ကောက်ကောက် လုပ်ဆောင်ပြီး အစိတ်အပိုင်းများကို စုဆောင်းရေး လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဖောင်းထုတ်ပေးသည်။ အလေးချိန်များသော အစိတ်အပိုင်းများအတွက် ကုန်စည်သယ်စက်သည် အစိတ်အပိုင်းများကို စုဆောင်းရေး ဘူတ်ထဲသို့ သယ်ဆောင်ပေးပြီး အလင်းစိတ်ခေါ်မှုဖြင့် အစိတ်အပိုင်းများကို ရေတွက်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်အတိုင်း ဘူတ်ကို လှည့်ပေးသည်။

အလိုအလျောက်လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် ထုတ်လုပ်မှုအစီအစဉ်

အလိုအလျောက်ဖောက်သည်ပေးစနစ်ကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၏ အမြတ်အသိုက်အမှတ် လှည့်လုပ်ငန်း ဝါယာထုပ်စက် လုပ်သမားစရိတ်နှင့် ထုတ်လုပ်မှုပမာဏပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ တောင်ပိုင်းတရုတ်နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် အသုံးများသော လုပ်သမားစရိတ် ၆-၈ ဒေါ်လာ/နာရီ ဖြင့် လုပ်သမားတစ်ဦးသည် စက်ပေါင်း ၃-၄ လုပ်ငန်းစဉ်ကို စီမံနိုင်ပြီး စက်တစ်လုပ်ငန်းစဉ်စီအတွက် လုပ်သမားစရိတ်ကို ၆၇-၇၅% အထိ လျှော့ချနိုင်ပါသည်။ မော်တော်မှုန်းဖွင့်စက်၊ ဖောက်သည်ဖောင်းဖောက်စက်နှင့် ကုန်ပစ္စည်းအလိုအလျောက်ထုတ်စက်တွဲစပ်မှုစနစ်ကို တပ်ဆင်ရန် စရိတ်မှာ ၃,၀၀၀-၆,၀၀၀ ဒေါ်လာခန့်ဖြစ်ပြီး လုပ်သမားစရိတ်ကို ၁၅,၀၀၀ ခု/လ အထက်တွင် ၆-၁၂ လအတွင်း ပြန်လည်ရရှိနိုင်ပါသည်။

ဝိုင်ယာအထူပြောင်းလဲခြင်းအတွက် ကုန်စည်အသစ်တင်ခြင်း (၅ မိနစ်)၊ ဖောက်သည်ဖောင်းဖောက်စက် ရောလာအကွာအကာ ညှိခြင်း (၂ မိနစ်)၊ ဖောက်သည်ပေးစက်ရောလာများနှင့် ကွေးခြင်းကိရိယာများ အသစ်လဲခြင်း (၁၀-၁၅ မိနစ်)၊ အသစ်သော PLC ပရိုဂရမ်တင်ခြင်း (၃၀ စက္ကန်း) စသည်တို့ကို ပေါင်းစပ်လျှင် စုစုပေါင်း ၂၀-၂၅ မိနစ်ကုန်ပါသည်။ ဝိုင်ယာအထူအလိုက် အလုပ်များကို အုပ်စုဖွဲ့ခြင်းဖြင့် ပြောင်းလဲမှုအကြိမ်ရေကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

မော်တော်မှုန်းဖွင့်စက်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ အလိုအလျောက်ဖောက်သည်ပေးစနစ်အတွက် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်သနည်း။

မော်တာသုံး decoiler သည် VFD ပါရှိသော 0.75-2.2 kW AC မော်တာဖြင့် ကြိုးပတ်ပတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော back-torque ကို အသုံးပြုပြီး ကြိုးပတ်အလျားအလျားအလိုက် ကြိုးပတ်တင်းမာမှုကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းပေးသည်။ အချပ်က အချပ်ကို အစာကျွေးစဉ် လိုအပ်တဲ့နှုန်းနဲ့ အချပ်ကို ဖြည့်တင်းပေးပါတယ်။ အကသမားရဲ့ လက်မောင်းရဲ့ နေရာအာရုံခံဟာ VFD ကို အရှိန်ညှိဖို့ အချိန်နဲ့တပြေးညီ ပြန်ကြားချက်ပေးပါတယ်။

အလိုအလျောက် အစားထိုးတဲ့ စနစ်မှာ ကြိုးဖြောင့်စက်က ဘယ်လို အလုပ်လုပ်လဲ။

ကြိုးဖြောင့်စက်မှာ ကြိုးက မြွေလို လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းတဲ့ အဆင့်ဆင့် ခိုင်မာတဲ့ ရိုလာ ၅-၇ ခု (HRC ၅၈-၆၂) အတန်းနှစ်ခုပါဝင်ပါတယ်။ ရိုလာများသည် ကွေးစက်တွင် တစ်သမတ်တည်းသော အစာအစာအောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်အောင့်

အစာသွင်းစနစ်နဲ့အတူ စက်တစ်ခုတည်းက အလိုအလျောက် ကြိုးခေါက်စက်များစွာကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်လား။

ဟုတ်ကဲ့၊ အလိုအလျောက် ဖောင်းပေးခြင်းနှင့် ဖောင်းထုတ်ခြင်းစနစ်များသည် ကွိုင်လ်များကို လက်ဖျားဖြင့် တင်ခြင်း၊ ဝိုင်ယာကို ချိတ်ဆက်ခြင်းနှင့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းခြင်းတို့ကို ဖျက်သိမ်းပေးသောကြောင့် တစ်ဦးသော လုပ်သမ်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စက်ပေါင်းသုံးလုံးမှ လေးလုံးအထိ ပေါင်းစပ်ထားသော ကွိုင်လ်ကွိုင်န်းစက်များကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါသည်။ လုပ်သမ်းသည် အလိုအလျောက် စီမံခန့်ခွဲမှုစက်ရှိ အသိပေးမှုများကို စောင်းကြည့်ပြီး အရည်အသွေးစစ်ဆေးမှုများကို အခါအားလျောက် ပြုလုပ်ပါသည်။ လက်ဖျားဖြင့် အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ခြင်းများကို မလုပ်ပါသည်။

ကွိုင်လ်ကွိုင်န်းစက်နှင့် ဖောင်းပေးသည့် ပစ္စည်းများကို ပေါင်းစပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ဆက်သွယ်ရေး ပရိုတိုကောလ်များမှာ အဘယ်နည်း။

တစ်လုံးတည်းသော စက်ကို ပေါင်းစပ်ရာတွင် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဟာ့ဒ်ဝိုင်ယာရှိ I/O (၂၄V DC အချက်ပေးမှုများ) ဖြစ်ပါသည်။ စက်များစုံပါသည့် လိုင်းများအတွက် Modbus RTU (RS-485), Profinet နှင့် EtherNet/IP တို့သည် ကွိုင်လ်ကွိုင်န်းစက်၏ PLC နှင့် ဒီကွိုင်လ်ယာ VFD အကြား ဒေတာလဲလှယ်မှုကို အောင်မြင်စေပါသည်။ ထို့ပြင် အချိန်နှင့်တစ်ပါက် စောင်းကြည့်မှုများ၊ ကွိုင်လ်အသစ်များကို အလိုအလျောက် အစားထိုးခြင်းအတွက် အသိပေးမှုများနှင့် OPC-UA သို့မဟုတ် MQTT များမှတစ်ဆင့် ERP နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းတို့ကို ပေးစေပါသည်။

အလိုအလျောက်လိုင်းတွင် ဝိုင်ယာ၏ ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အချင်းများကို ပြောင်းလဲရာတွင် အချိန်ဘယ်လောက်ကုန်ကြောင်း။

ကြေးနီပုံစံအသစ်တစ်ခုကို တင်ပေးခြင်း (မိနစ် ၅)၊ ဖောင်းထောင်ရှိ ရိုလာအကွာအဝေးကို ညှိခြင်း (မိနစ် ၂)၊ ဖောက်ထောင်ရှိ ဖောက်ထောင်ရှိ ရိုလာများနှင့် ကွေးခြင်းအတွက် ကိရိယာများကို အစားထိုးခြင်း (မိနစ် ၁၀-၁၅)၊ အသစ်သော PLC ပရိုဂရမ်ကို တင်ပေးခြင်း (စက္ကန့် ၃၀) တို့ပါဝင်သော ပြောင်းလဲမှုအပြည့်အစုံကို ပုံမှန်အားဖြင့် မိနစ် ၂၀-၂၅ ကြာသည်။ ကြေးနီပုံစံအထူအလိုက် ထုတ်လုပ်မှုကို အုပ်စုဖွဲ့ခြင်းဖြင့် ပြောင်းလဲမှုအကြိမ်ရေကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

အလိုအလျောက်ဖောက်ထောင်စနစ်ကို အသုံးပြုရန် လုပ်ဆောင်မှုအနည်းဆုံး ထုတ်လုပ်မှုပမာဏသည် မည်မျှရှိသနည်း။

လုပ်သမ်းစရိတ် ၆-၈ ကျပ်/နာရီ ဖြစ်သည့် အချိန်တွင် တစ်လလျှင် ကွေးခြင်းစက်တစ်လုံးလျှင် ၁၅၀၀၀ ခုထက်ပိုမိုသော ထုတ်လုပ်မှုပမာဏများသည် အလိုအလျောက်ဖောက်ထောင်စနစ်ကို အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ မော်တော်ကားဖောက်ထောင်စနစ် (၃၀၀၀-၆၀၀၀) သည် လုပ်သမ်းစရိတ်ချွေတာမှုများမှတစ်ဆင့် မိနစ် ၆-၁၂ အတွင်း အကျိုးအမြတ်ပြန်လာမှုကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ အထိုးအမှတ်မှာ တစ်ဦးသော လုပ်သမ်းတစ်ဦးသည် စက်သုံးလုံးကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါသည်။